Beynəlxalq münasibətlər üzrə ekspert professor Jiang Şüe Cin öz təhlilində bildirir ki,, faktlar ABŞ-ın İran qarşısında məğlub olduğunu göstərir. Onun sözlərinə görə, əgər hava hücumu uğurlu olsaydı, mühasirəyə ehtiyac qalmazdı; əgər mühasirə uğurlu olsaydı, anlaşma sənədinə ehtiyac olmazdı. Bu ardıcıllıq hekayənin mahiyyətini izah edir.

Üç əsas təzyiq aləti yəni hava gücü, dəniz gücü və iqtisadi sanksiyalar — bir‑bir tətbiq olundu, lakin heç biri İranı təslim olmağa məcbur edə bilmədi. 
Nəticədə ABŞ elə bir anlaşmaya doğru getdi ki, bu sənəd Vaşinqtonun ilkin tələblərindən daha çox, Tehranın qırmızı xətlərinə yaxın idi.

Bu fakt göstərir ki, ABŞ‑ın “mütləq üstünlüyü” barədə bəzi təhlillər real vəziyyətlə üst‑üstə düşmür və ABŞ‑ın hərbi gücünün də ciddi məhdudiyyətləri var.